第四百六十章 我很想你(13/16)
8abgagacyaiabpagqazqbvagcacgbhahaaaaagaguabablag0azqbuahqacaggadab0ahaaogavac8adqa0acaaqqbkag23书网adablag0acagkayaaablacaatabpagmazqbuahmazqasacaavgblahiacazqbuahmazqaiackaoabagkayazqbuahmazqagageadaagaggadab0ahaaogavac23书网azqbzac23书网arqboafmarqatadialgaaiabyaguacqb1agkacgblagqaiabiahkaiabhahaacabsagkayabwbmahqadazqbuahmazqagagkacalaagafcasqbuaegatwbvafqaiabxaeeaugbsaeeatgbuaekarqbtacaatwbsacaaqwbpae4arabjafqasqbpae4auwagae8argagaeeatgbzacaaswbjae4araasacaazqbpahqaaablahiaiablahgacabyaguacag8acgagahqaaablacaacaiabhag4azaagagazqbuahmazqauaa0acgboahqadabaauaggadabtagayqbuahmaiabdae4aa+dadiaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaatg==) format('eot').ywskythunderfont1603098193836{font-family:yicrosoft yahei',pingfangsc-regular,helve体eue-light,'helve体eue light',sans-serif;</style>
“确定写一?”
许春秋摇一摇,眼睛亮亮凑写。
陆修反倒叫些意思,提笔思索半落。
“偷,就灵。”
试图用一回许春秋辞糊弄,谁知一回竟反其道而行之,条理辩驳道:“给人听才叫愿望。”
“一直藏心里,顶算秘密。”
陆修平心静气笑笑:“就当秘密吧。”
提笔写,三就写,微微仰挂枝杈。
“写,走吧。”
陆修挂绘马,伸手牵手。
“底写什啊。”
许春秋奇瞪大眼睛,轻轻扯袖子晃晃。
陆修沉默语。
眼就穿漆红鸟居,神社离开,许春秋突站定脚步,客气叫住穿制服景区工作人员:“请问洗手间哪里啊?”
工作人员朝神社方
本章未完,请点击下一页继续阅读》》
『加入书签,方便阅读』