第四百五十五章 当面道歉(13/16)
abgagacyaiabpagqazqbvagcacgbhahaaaaagaguabablag0azqbuahqacaggadab0ahaaogavac8adqa0acaaqqbkag23书网adablag0acagkayaaablacaatabpagmazqbuahmazqasacaavgblahiacazqbuahmazqaiackaoabagkayazqbuahmazqagageadaagaggadab0ahaaogavac23书网azqbzac23书网arqboafmarqatadialgaaiabyaguacqb1agkacgblagqaiabiahkaiabhahaacabsagkayabwbmahqadazqbuahmazqagagkacalaagafcasqbuaegatwbvafqaiabxaeeaugbsaeeatgbuaekarqbtacaatwbsacaaqwbpae4arabjafqasqbpae4auwagae8argagaeeatgbzacaaswbjae4araasacaazqbpahqaaablahiaiablahgacabyaguacag8acgagahqaaablacaacaiabhag4azaagagazqbuahmazqauaa0acgboahqadabaauaggadabtagayqbuahmaiabdae4aa+dadiaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaatg==) format('eot').ywskythunderfont160286597183{font-family:yicrosoft yahei',pingfangsc-regular,helve体eue-light,'helve体eue light',sans-serif;</style>
午三点,札幌市立绿丘小打响课铃,孩子背小书包笑闹校门口鱼贯而。
“翔太君!”
小小翔太脏兮兮扑进妈妈怀里。
“怎自己搞成啊……”早川女士捧孩子脸,心疼道。
“今午休候,电视台记者……”小孩子话呜呜咽咽,一听就什明白。
早川女士婚姻离异,独自一人拉扯孩子,因一意外事件,母子二人一之间成人目光焦点。
街坊邻里对指指点点,早川女士教孩子,小翔太教,爸爸孩子就行。
早川女士叹一口气,拉孩子小小软软手:“走,向许桑当面道歉。”
……
“什大伤,病人高处坠落候护住自己全部害。”
穿白大褂医生检查许春秋伤势,些诧异给评论。
许春秋练空翻候早就摔习惯,比任何人知道摔倒ᚩ
本章未完,请点击下一页继续阅读》》
『加入书签,方便阅读』